Search This Blog

Powered by Blogger.

Pages

संदिग्ध अर्थाचे उखाणे कधी तरी उलगडतील, स्पर्शातून, गाण्यातून,वा कवितेतून; तुझ्या अस्तित्वाचे पुरावे मी शोधत नाही पण तू आहेस एव्हडया आशेवर मांडू देत मला हा प्रपंच...

Featured Post

हमामा रे पोरा हमामा रे

No, everybody's gotta learn, nobody's born knowin' ...   झेनवाले महागुरु म्हणतात तसं नैसर्गिक गोष्टी घडतच असतात, आपण फक्...

Thursday, June 19, 2008

पानांवर प्राण पखाली


पानांवर प्राण पखाली
शपथांचे नवे बहाणे
पाऊस कधीचा पडतो
उठवित निजली राने

या गावामध्ये असतील
चैतन्य भारले रावे
रक्ताला फुटणारे पण
गाणे कोणी गावे

पाऊस चिंब भिजलेला
गारांचा फसवा तिड धा
श्वासात तुझ्या भासांनी
विस्कटलेली राधा

तो मदमत्त मातीचा गंध
ते ओले गुणगुण पाते
हातातून क्षितीज हातांचे
पारयागत निसटुनी जाते

तू ये नां श्रावण बनूनी
झुलव्यांचा बहर कुणाला
हिरव्या गवतावर माझा
बघ श्वास मोडूनी गेला

8 comments:

Samved said...

खरं तर या पोस्टचं नाव डिस्क्लेमरची कविता असं असायला हवं

डि.१: गण, वृत्त , अलंकार शोधु नका. सारं मुक्त, मुक्त..

डि.२: कवितेची स्फुर्ती, माझा मित्र आशिषचं पोस्ट (माझ्या ब्लॉगच्या यादीत शेवटी). आशिष आणि राधिका मिळून तो ब्लॉग चालवतात (जसा की संसार...). च्यायला,कविता काय कश्यावरुनही सुचतेच (आत्र्यांच्या नाटका सारखं स्फुर्ती स्फुर्ती असं ओरडावं का? ऑफिसात बरं नाही दिसत)

a Sane man said...

एकदम "ग्रेस"फुल...छान!

"तू ये नां श्रावण बनूनी
झुलव्यांचा बहर कुणाला
हिरव्या गवतावर माझा
बघ श्वास मोडूनी गेला"....छानच!

Ashwinis-creations said...

माय गॉड, संवेद! अगदी डिट्टो ग्रेस! कुणाला माहित नसले तर सहज खपून जाईल.
पुन्हा तितकासा 'दुर्गमतेचा' शापही नाही हिच्या भाळी!
उच्च.

Yashodhara said...

>पाऊस चिंब भिजलेला
>गारांचा फसवा तिड धा
>श्वासात तुझ्या भासांनी
> विस्कटलेली राधा

किती सुंदर लिहिशील? सुरेखच...
शेवटच कडवं देखील देखणं..

Megha said...

हातातून क्षितीज हातांचे
पारयागत निसटुनी जाते
ultimate!!!!
itaka grace ugalyavar kay vhayacha....Bhaylog ya manasane satavi aathavi pasun grace chi pustaka jamavayala chalu keli...to paryant baki sagale kavi vachun zalech hote.
Keep It Up.

कोहम said...

zakaas....parava comment lihayachi rahunach geli..

Anand Sarolkar said...

Mast :) ekdum awadli kavita!

Kshipra said...

तू ये नां श्रावण बनूनी
झुलव्यांचा बहर कुणाला
हिरव्या गवतावर माझा
बघ श्वास मोडूनी गेला

सहीच