Sunday, March 1, 2015

चल पेरू निळासा थेंब

चल पेरू निळासा थेंब
उश्याशी बिंब
तृणपात्याचे

पाऊस लागला थोर
भुलवला मोर
नृत्यगारांचे

गुणगुण गोंदण रात
नदीचा आर्त
नाद पुराचे

मेघांना थोडे सांग
आवरा रंग
कृष्णकमळांचे

दरवेशाचे ऋण
सावळे उन
तुझ्या पाठीचे

4 comments:

Meghana Bhuskute said...

नदी’चा’ आर्त?

विभक्तीप्रत्ययाचं लिंग चुकलं आहे की माझी समजण्यात काही चूक होते आहे?

कविता वेगळी आहे. पण हे दाताखाली खडा यावा तसं आलं.

Vijay Shendge said...

मेघनाजी. ती चूक लेखकानं जाणिवपूर्वक केली असावी. त्या व्यतिरिक्त इतर बऱ्याच चुका कवितेत आहेत. पण आलीकडे बरेच कवि कवितेच्या नियमात अडकत नाहीत. मी तरी कवितेचा भाव पहातो. बाकी सारे गौण.

आंबट-गोड said...

कविला बहुतेक आर्त शब्द आवाज या अर्थी वापरायचा आहे! नदीचा ’आर्त’ (आवाज)!
छान वातावरण निर्मिती!
पाऊस काळात भेडसावणारी एक अनामिक हुरहूर जाणवते.

Samved said...

Thanks, I didn't get notification for new comments and hence missed publishing them.
No, actually Meghana is right about Aart , I ought to correct it.
Thanks for comments