कोंबड्यागत फोनाचे आरविणे-मेलाचे फोनातच चेकविणे
स्वप्नांच्या बुडावर लाथविणे-आपणची आपुल्या
निग्रहाने पुस्तक मिटणे-एमओएमांमागे जीवा पळविणे
पापण्यांना तिष्ठविणे-भरल्या पोटी
कळफलकावर कळा काढिणे-दुसरयांच्या घाणी निस्तरणे
आपुल्या खालचे जळणे-कोणा न दिसे
सश्याचे आतची धडधडणे-श्वासांचे येणे अन रेंगाळणे
सुरांचे आर्त आळविणे-मनयोगासाठी
शब्दांचे अर्थहीन बुडबुडणे-सुखासुखी सुख बोचणे
त्रासाला करवुन घेणे-याचा उपाय नसे
Tuesday, August 5, 2008
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
6 comments:
"शब्दांचे अर्थहीन बुडबुडणे-सुखासुखी सुख बोचणे
त्रासाला करवुन घेणे-याचा उपाय नस"...
khara re bhau!
kiti ha vaitaaaaag......kharay pan sukh bochatach.
कवितेमागचा विचार सुरेख. पण ओढूनताणून अभंगाच्या साच्यात बसवली आहेस असं का वाटतंय?
"शब्दांचे अर्थहीन बुडबुडणे-सुखासुखी सुख बोचणे
त्रासाला करवुन घेणे-याचा उपाय नसे"
Can't agree more.
jabrich!! :)
"Bola samved Maharaj ki Jai..." ;)
Post a Comment