Search This Blog

Powered by Blogger.

Pages

संदिग्ध अर्थाचे उखाणे कधी तरी उलगडतील, स्पर्शातून, गाण्यातून,वा कवितेतून; तुझ्या अस्तित्वाचे पुरावे मी शोधत नाही पण तू आहेस एव्हडया आशेवर मांडू देत मला हा प्रपंच...

Featured Post

हमामा रे पोरा हमामा रे

No, everybody's gotta learn, nobody's born knowin' ...   झेनवाले महागुरु म्हणतात तसं नैसर्गिक गोष्टी घडतच असतात, आपण फक्...

Tuesday, August 5, 2008

भरल्या पोटीचा न-अभंग


कोंबड्यागत फोनाचे आरविणे-मेलाचे फोनातच चेकविणे
स्वप्नांच्या बुडावर लाथविणे-आपणची आपुल्या

निग्रहाने पुस्तक मिटणे-एमओएमांमागे जीवा पळविणे
पापण्यांना तिष्ठविणे-भरल्या पोटी

कळफलकावर कळा काढिणे-दुसरयांच्या घाणी निस्तरणे
आपुल्या खालचे जळणे-कोणा न दिसे

सश्याचे आतची धडधडणे-श्वासांचे येणे अन रेंगाळणे
सुरांचे आर्त आळविणे-मनयोगासाठी

शब्दांचे अर्थहीन बुडबुडणे-सुखासुखी सुख बोचणे
त्रासाला करवुन घेणे-याचा उपाय नसे

6 comments:

a Sane man said...

"शब्दांचे अर्थहीन बुडबुडणे-सुखासुखी सुख बोचणे
त्रासाला करवुन घेणे-याचा उपाय नस"...

khara re bhau!

Megha said...

kiti ha vaitaaaaag......kharay pan sukh bochatach.

आदि said...

कवितेमागचा विचार सुरेख. पण ओढूनताणून अभंगाच्या साच्यात बसवली आहेस असं का वाटतंय?

Meghana Bhuskute said...

"शब्दांचे अर्थहीन बुडबुडणे-सुखासुखी सुख बोचणे
त्रासाला करवुन घेणे-याचा उपाय नसे"
Can't agree more.

Monsieur K said...

jabrich!! :)

Anand Sarolkar said...

"Bola samved Maharaj ki Jai..." ;)